سامسونگ بهعنوان یکی از برترین برندهای تولیدکننده SSD در بازار، مجموعهای متنوع از محصولات را ارائه میدهد که با بهرهگیری از فناوریهای پیشرفته و نوآورانه، پاسخگوی نیازهای مختلف کاربران است. این شرکت با توجه به طیف گستردهای از کاربردها و سطوح عملکردی، انواع SSD را تولید کرده و هدف اصلی آن همواره تامین نیازهای مشتریان بوده است.
از این رو، سامسونگ از SSDهای سری 870 QVO با ظرفیت بالا و قیمت مناسب برای کاربران خانگی گرفته تا SSDهای سری 980 Pro با سرعت بسیار بالا برای کاربران حرفهای را به بازار عرضه کرده است. همچنین با استفاده از فناوریهای نوآورانهای مانند V-NAND، این شرکت سامسونگ موفق به تولید SSDهایی با عملکرد و کارایی بینظیر شده است. به عنوان مثال، سری 970 EVO Plus با سرعت خواندن و نوشتن بالا و طراحی فشرده، گزینهای ایدهآل برای ارتقای سیستمهای کامپیوتری محسوب میشود.
علاوه بر این، سامسونگ محصولات خاصی مانند SSD سری T7 Touch با قابلیت احراز هویت بیومتریک را ارائه داده است که امنیت دادهها را در اولویت قرار میدهد.
در مجموع، مزایای متعدد SSDهای سامسونگ از جمله عملکرد و سرعت بالا، طول عمر مناسب، قابلیتهای امنیتی پیشرفته و تنوع محصولات، این برند را به یکی از بهترین گزینهها برای ارتقای سیستمهای کامپیوتری تبدیل کرده است. در ادامه به مقایسه سریهای مختلف SSD سامسونگ خواهیم پرداخت.
مقایسه SSD سامسونگ
تفاوت اس اس دی EVO، QVO و PRO سامسونگ بسیاری از کاربران بهخصوص افرادی که سیستمهای قدیمیتر دارند، میخواهند هاردهای HDD خود را با محصولی بهتر مانند اساسدیهای سامسونگ جایگزین کنند. مشکل اینجاست که اغلب آنها تفاوت بین سریهای مختلف درایوهای این برند را نمیدانند. پس با شناخت تفاوتهای میان سریهای EVO، QVO و PRO میتوانند بهتر برای انتخاب تصمیم بگیرند.
بهطور کلی SSDهای سامسونگ به دو دسته کلی تقسیم میشوند: شرکتی و خانگی. محصولات شرکتی بر یکپارچگی دادهها، ظرفیت، عملکرد و در نهایت دقت تمرکز دارند و در مقابل، اساسدیهای خانگی ابتدا به هزینه و سپس ظرفیت، عملکرد و در نهایت یکپارچگی دادهها توجه میکنند.
علاوهبر این، SSDهای خانگی به دو دسته تقسیم میشوند: SSD برای مشتریان خردهفروش و مشتریان عادی. در نمونههایی مخصوص خردهفروشیها اغلب پسوندهایی مانند OEM. QVO، EVO و PRO را مشاهده خواهید کرد. این پسوندها تا حدودی نشاندهنده فناوریهای مختلف بهکار رفته در فلش NAND این SSDها هستند.
شاید بدانید که SSDها اغلب از فلش NAND برای ذخیره مداوم دادهها استفاده میکنند. هنگامی که فلش NAND از طریق فناوریهای مختلف ساخته میشود، حافظه SSD، عملکرد و طول عمر متناسب با آن نیز متفاوت خواهد بود.
پسوند PRO در SSDهای سامسونگ نشان میدهد که در این محصولات از MLC استفاده میشود. MLC مخفف Multi-Level Cell است، یعنی یک سلول حافظه میتواند 2 بیت داده را ذخیره کند.
پسوند EVO یعنی در فرایند ساخت از TLC استفاده میشود. TLC مخفف عبارت Triple-Level Cell است، یعنی یک سلول حافظه میتواند. 3 بیت داده را ذخیره کند.
QVO نیز نشانگر آن است که اساسدی از QLC بهره میگیرد. QLC مخفف Quad-Level Cell است، یعنی یک سلول حافظه میتواند 4 بیت داده را در خود ذخیره کند.
این فناوریها از نظرهای مختلف بر SSDهای این برند اثر میگذارند. از جمله:
هزینه در گذشته، یک سلول حافظه تنها یک بیت داده را ذخیره میکرد و به آن SLC یا همان سلول تکسطحی میگفتند. تراشه فلش SLC NAND ظرفیت کم و هزینه بالایی دارد. این موضوع در همان زمان باعث قیمت زیاد این دستگاه میشد.
استفاده از فناوری MLC، TLC و QLC ظرفیت تراشههای فلش NAND را افزایش میدهد. مثلا در شرایط مشابه، یک تراشه فلش SLC ظرفیت 128 گیگابایتی دارد. یک تراشه فلش MLC 256 گیگابایت (دوبرابر) ظرفیت دارد. تراشه فلش TLC ظرفیت 384 گیگابایت (سهبرابر) خواهد داشت. تراشه فلش QLC نیز ظرفیت 512 گیگابایتی (چهار برابر) دارد.
در این روند، ظرفیت SSD افزایش مییابد اما تعداد تراشههای فلش NAND بیتغییر میماند. در نتیجه هزینه ساخت آنها و فروششان کمتر میشود. بنابراین در بین اساسدیهای سامسونگ EVO، PRO و QVO که ظرفیت مشابهی دارند، SSD PRO گرانترین است. پس از آن SSD EVO و در نهایت SSD QVO قرار میگیرند.
عملکرد هاردهای EVO، QVO و PRO از نظر سرعت نیز تفاوتهایی دارند. بهطور کلی عملکرد سری PRO از دیگر انواع SSD بهتر است. پس از آن سری EVO و در نهایت اساسدیهای سری QVO قرار دارند. دلیل این تفاوت عملکردی، مکانیسم رایتکردن و خواندن فلش NAND است.
فلش NAND رایتکردن و خواندن دادهها را از طریق اعمال ولتاژ انجام میدهد. در SLC رایتکردن و خواندن بسیار ساده و سریع است، زیرا بین داده صفر و یک، فقط یکی را ذخیره میکند و بههمین علت یک آستانه ولتاژ وجود دارد. اگر ولتاژ سلول از آستانه بیشتر شود، بهمعنای 0 و در غیر این صورت بهمعنای 1 است.
فلش MLC سرعت کمتری نسبت به SLC دارد، زیرا دو بیت داده 00، 01، 10 یا 11 را ذخیره میکند و از این رو برای تشخیص آنها به ۳ آستانه ولتاژ نیاز دارد. هرچه بیتهای بیشتری از داده در سلول ذخیره شوند، به تعداد ولتاژهای آستانه بیشتری نیاز خواهیم داشت. سپس SSD باید زمان بیشتری را برای شناسایی سیگنال ولتاژ صرف کند و سرعت خواندن و رایتکردن را کاهش دهد.
دیدگاه ها برای این نوشته بسته می باشد